potencjalne przestrzenie anatomiczne są niezbędne do prawidłowego, bezbolesnego funkcjonowania serca, płuc i układu ruchu. Są również podstawą zabiegów endoskopowych zewnątrzpożarowych. Jednak zrozumienie potencjalnych przestrzeni może być trudne. Podczas rozwarstwienia potencjalne przestrzenie, takie jak Bursy i pochwy ścięgien, są zwykle niezauważone. Inne, takie jak worki opłucnowe i osierdziowe, są oglądane dopiero po ich otwarciu, dzięki czemu są bardziej reprezentatywne dla stanów patologicznych.

trudne pojęcia obejmują: (1) „pusta przestrzeń”, zawierająca tylko warstwę kapilarną płynu smarującego, (2) strukturę otoczoną (ale nie wewnątrz) przestrzenią potencjalną, (3) zdolność wilgotnych przestrzeni potencjalnych do zapewnienia przylegania i umożliwienia ruchu o niskim tarciu w tym samym czasie, w obecności dodatniego lub ujemnego ciśnienia, (4) warstwy ciemieniowe i trzewne, które są ciągłymi warstwami tego samego worka, oraz (5) efekt aktualizacji (przerwanie napięcia powierzchniowego), jak w przypadku wybrzuszenia.

ilustracje są pomocne, ale wymagają mylącej przesady. Proste narzędzia do lepszego demonstrowania koncepcji obejmują duże balony, plastikowe torby, papier do kalkulatorów, szklane slajdy, zabawki „water wiggler” i–w przypadku sekcji–strzykawkę z kolorowym płynem do wstrzykiwań.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.