Streszczenie

obwodowy włókniak kostniący (POF) reprezentuje rzadką osobną jednostkę reaktywnego łagodnego uszkodzenia tkanki łącznej, nie będąc odpowiednikiem tkanki miękkiej centralnego włókniaka kostniącego. Niniejszy artykuł jest opisem przypadku związanego z obwodowego kostnienia włókniaka u 13-letniego mężczyzny, który zgłosił bezbolesny wzrost w przednim obszarze żuchwy, jego diagnoza, zadowalające postępowanie kliniczne wraz z krótkim przeglądem literatury.

słowa kluczowe

reaktywne łagodne zmiany, włókniak kostniący obwodowo

wprowadzenie

powiększenie dziąseł, szczególnie tych należących do grupy reaktywnej, jest często spotykane w jamie ustnej w codziennej praktyce. Reaktywne zmiany, takie jak ziarniniak pyogenny, ziarniniak olbrzymiokomórkowy obwodowy, włókniak drażniący/urazowy i włókniak kostniący obwodowy, mają charakter nieszkodliwy, rzadko wykazują agresywne cechy kliniczne . Wśród tych zmian obwodowego kostnienia włókniak jest rzadko występujące ogniskowe, reaktywne, nienowotworowe guz-jak wzrost tkanki miękkiej, która przede wszystkim powstaje z brodawki międzyzębowej . Może być siedzący lub szypułkowy, o barwie od bladoróżowej do wiśniowej z gładką powierzchnią stanowiącą 9% wszystkich narośli dziąseł. W niniejszym artykule przedstawiono opis przypadku związanego z obwodowym włókniakiem kostniakowym u 13-letniego pacjenta płci męskiej, jego diagnozą, zadowalającym postępowaniem klinicznym oraz przeglądem aktualnej literatury.

opis przypadku

13-letni pacjent męski zgłosił się do oddziału pediatrii & profilaktyki stomatologicznej Swargiya Dadasaheb Kalmegh Smruti Dental College and Hospital, Nagpur z główną skargą bezbolesnego wzrostu w dolnym przednim obszarze szczęki przez jeden rok. Wywiad pacjenta ujawnił nawrót wzrostu tkanek miękkich w dolnej części przedniej szczęki, dla którego został poddany operacyjnemu wycięciu półtora roku temu. Badanie wewnątrzustne wykazało pojedynczy szypułkowy nieregularny bladoróżowy wzrost o wymiarach 15 mm × 15 mm, rozciągający się meziodistrycznie od dystalnej powierzchni 31 do mezialnej powierzchni 42 i szyjkowo-incisalny od przyczepionego dziąseł do środkowej trzeciej korony #23,24,25,26 (ryc. 1). Przy badaniu palpacyjnym wzrost nie był delikatny z brakiem wydzielania ropy lub krwi. Badanie radiologiczne wykazało erozyjne zmiany kostne w obszarze międzyzębowym w stosunku do #24,25 (fig.2). Po uzyskaniu pisemnej zgody rodziców pacjenta wykonano biopsję wycięciową wzrostu w znieczuleniu miejscowym. Wzrost wyłuskano i wysłano do badania histopatologicznego (ryc. 3 i 4). Raport histopatologiczny ujawnił masę tkanki łącznej pokrytej częściowo parakeratynizowanym stratyfikowanym płaskonabłonkowym nabłonkiem z dużą ilością fibroblastów, cienkich włókien kolagenowych, naczyń włosowatych i nielicznych komórek zapalnych. Ponadto doceniono kilka nieregularnych zwapnionych mas(ryc. 5). Korelując wyniki badań klinicznych i radiologicznych z cechami histopatologicznymi, postawiono ostateczną diagnozę włókniaka kostnienia obwodowego.

Rysunek 1. Nieregularny bladoróżowy wzrost rozciągający się meziodistrycznie od powierzchni dystalnej 24 do powierzchni mezialnej 42 i szyjkowo-incisalny od przyczepionego dziąseł do środkowej trzeciej korony # 23,24,25,26.

Rysunek 2. IOPA z przednim obszarem żuchwy wykazującym marginalną utratę kości w stosunku do 24,25

Rysunek 3. Chirurgiczne wycięcie wzrostu, a następnie zakrycie miejsca operacji pakietem przyzębia

ryc. 4. Obserwacja po 7 dniach

rycina 5. H&e barwienie wyciętego wzrostu wykazujące obfite fibroblasty, cienkie włókna kolagenowe, naczynia włosowate krwi, komórki zapalne wraz z kilkoma nieregularnymi zwapniałymi masami sugerującymi włókniak kostniący obwodowo

dyskusja

włókniaki dziąseł powstają głównie z tkanki łącznej lub więzadła przyzębia. Włókniak kostny jest łagodnym nowotworem, który powstaje głównie w kościach czaszkowo-twarzowych, zmiana jest dobrze odgraniczona od sąsiedniej kości i histologicznie składa się z proliferacji fibroblastów wraz z przeplatanymi kośćmi lub zwapniałymi masami. Fibromy kostne można ogólnie podzielić na dwa typy: Centralny i obwodowy. Nidus pochodzenia dla typu centralnego leży w endosteum lub więzadle przyzębia przylegającym do wierzchołka korzenia, co w pewnym okresie powoduje rozszerzenie przestrzeni rdzeniowej, powodując dodatkowy obrzęk jamy ustnej, podczas gdy typ obwodowy powstaje w stosunku do tkanek miękkich w obszarach szczęk łożyskowych .

istnieje ogromna kontrowersja związana z nomenklaturą POF. Różne terminy zostały użyte, w tym kostnienie włóknisto-nabłonkowy polip, włókniak obwodowy ze zwapnieniem, włókniak obwodowy cemento-skostniający, włókniak obwodowy cemento-skostniający, włókniak obwodowy z cementem genezy, wapniający lub kostniący włóknisty epulis, włókniak obwodowy z osteogenezą i wapniający ziarniniak fibroblastyczny do opisania POF przyczyniających się do skrajnego zamieszania. Shepherd (1844) opisał POF jako „exostosis alveolar”. W 1972 Eversole et al. ukuł termin POF, który jest szeroko stosowany minimalizując problem błędnej nazwy.

do tej pory dokładna etiologia POF nie jest znana. W literaturze poruszano różne czynniki, które uważa się za czynniki predysponujące do rozwoju POF, w tym uraz dziąseł, gromadzenie się płytki nazębnej, kamień nazębny, siły żucia, źle dopasowane urządzenia, okaleczone zęby, słabe lub zepsute Uzupełnienia i źle dopasowane korony .

podobnie patogeneza POF nie jest jasna. Kumar i in. sugerowano, że POF powstaje z komórek więzadła przyzębia, ponieważ powstaje często w brodawce międzyzębowej, jej bliskość do dziąseł i więzadła przyzębia wraz z obecnością włókien oksytalanowych w zmineralizowanej matrycy niektórych zmian. Postulowano, że POF rozwija się z wtórnego zwłóknienia długowiecznego ziarniniaka piogennego, do którego przypomina zarówno klinicznie, jak i histopatologicznie. Może pojawić się w wyniku przewlekłego podrażnienia błony okostnej i przyzębia, powodując metaplazję tkanki łącznej wraz z tworzeniem się kości lub dystroficznych zwapnionych mas . Ważną rolę mogą odgrywać wpływy hormonalne, ponieważ ma upodobanie do kobiet, szczególnie w drugiej dekadzie życia . Rzadki przejaw występowania wieloośrodkowego wskazuje na rolę genetyki w patogenezie POF .

POF występowała w zakresie 9-10% . Jest częściej spotykany w pierwszej i drugiej dekadzie życia i ma przewagę żeńską. Najczęstszą lokalizacją tej zmiany jest przednia szczęka (około 60% przypadków), z 55-60% występującymi w okolicy siekacza-guzka . Jednak Kohli et al. zgłaszali POF związane z przednim żuchwą noworodka zęba u 2-godzinnej kobiety, Buchner i Hansen zgłaszali POF u 7-miesięcznego niemowlęcia, podczas gdy Singh i wsp. zgłosił przypadek POF w przedniej szczęce u 70-letniej kobiety . W tym przypadku odnotowano również w obszarze przednim żuchwy. Klinicznie POF przedstawiał się jako egzofityczna, gładka, różowa lub czerwona masa guzkowa, która była siedząca lub okazjonalnie na szypułce. Wielkość obwodowej włókniaki kostniejącej waha się od: 0,2-3,0 cm do 9 cm średnicy .

cechy radiograficzne POF mogą wahać się od braku zmian do destrukcyjnych zmian w zależności od czasu trwania zmiany. W niektórych przypadkach, powierzchowna erozja podstawowej kości, Wady bańki i ogniskowe obszary radiopaque zwapnienia w centrum zmiany można zobaczyć . W niniejszym przypadku stwierdzono zmiany erozyjne w stosunku do zęba nr 31, 41.

diagnostykę różnicową zlokalizowanego przerostu dziąseł przedstawiono w tabeli 1 . Diagnostyka różnicowa powinna również obejmować narośla nowotworowe ze względu na ich występowanie i podobne postacie, choć częstość występowania jest rzadka. Niektórzy autorzy zauważyli, że rak został uwzględniony w diagnostyce różnicowej tylko w 2% przypadków utrzymanie wysokiego wskaźnika podejrzeń jest ważne, ale jednocześnie dyskusja z pacjentem i członkami jego rodziny powinna zapobiec nadmiernemu niepokojowi wśród nich do czasu ustalenia ostatecznej diagnozy histopatologicznej.

Tabela 1. Diagnostyka różnicowa zlokalizowanego przerostu dziąseł

Zmiana

cechy kliniczne

cechy histopatologiczne

Inne

ziarniniak pyogenny

wiek – nie definitywny
miejsce-dziąsła (najczęściej), wargi, język, błona śluzowa policzka
cechy-zwykle podwyższona szypułka lub siedząca, bezobjawowa szybko rosnąca miękka czerwona masa, łatwo krwawi

śródbłonka wyściełane kanały naczyniowe nasycone czerwonymi krwinkami i przewlekłe komórki zapalne

więcej u młodych kobiet, często związanych z ciążą

ziarniniak olbrzymiokomórkowy obwodowy

wiek-4-6 dekada
miejsce-wyłącznie na dziąsłach, głównie przed trzonowcami
cechy – fioletowy lub czerwonawo fioletowy kolor szybko rosnąca miękka lub jędrna masa, która może być siedząca lub szypułkowa. zwykle 0,5-1,5 cm i wykazuje owrzodzenie powierzchniowe.

duża liczba wielojądrzastych komórek olbrzymich w unaczynionej zrębie włóknistokomórkowej z infiltracją komórek zapalnych.

’Cupping’ resorpcja kości wyrostka zębodołowego widoczna w badaniu radiologicznym

włókniak kostny obwodowy

wiek-10-19 lat
strona-wyłącznie na dziąsłach
cechy-jędrna, szypułkowa masa, kolor taki sam jak otaczająca błona śluzowa

komórkowa włóknista tkanka łączna zawierająca liczne zwapnione złogi minimalny Składnik naczyniowy.

brak udziału kości w badaniu radiologicznym, rzadko obserwowano powierzchowną erozję kości

włókniak drażniący

wiek – nieokreślony
miejsce – głównie błona śluzowa policzka, wargi, dziąsła
cechy – okrągła do jajowata, bezobjawowa, gładka, różowa, jędrna, siedząca lub szypułkowa masa

nabłonek zanikowy z gęstą macierzą kolagenową zawierającą niewiele fibroblastów i niewielką lub zerową odpowiedź zapalną.

najczęściej

włókniak odontogenny obwodowy

wiek-5-65 lat
strona – dziąsła
cechy-Wolno rosnąca stała, mocno przytwierdzona masa dziąseł czasami powstająca między zębami, a czasem nawet przemieszczająca zęby.

Wyspy nabłonka odontogennego widoczne

tkanka miękka fibroma ośrodkowego odontogennego
Niezbyt często

rak z przerzutami

wiek – nieokreślony
miejsce – dziąsła (potocznie)
cechy – obrzęk, zniszczenie podstawowej kości, rozluźnienie zębów, parestezje. Może przebiegać bezobjawowo

będzie przypominał guz pochodzenia

Niezbyt często
może naśladować zmiany reaktywne dziąseł

histopatologia zapewnia rozpoznanie potwierdzające z identyfikacją włóknistej tkanki łącznej i ogniskową obecnością kości lub innych zwapnień, jak obserwowano w tym przypadku. W tej zmianie można zobaczyć trzy rodzaje zmineralizowanych tkanek:

  1. kość, która może być tkana lub kość blaszkowa czasami otoczona osteoidem lub w postaci beleczkowatej;
  2. materiał podobny do cementu, który pojawia się jako kuliste ciała przypominające cement lub duże acelularne okrągłe do owalnych ciał eozynofilowych;
  3. dystroficzne zwapnienia, które mogą wahać się od małych skupisk drobnych granulek bazofilowych lub małych globulek do dużych, stałych nieregularnych mas .

ważne jest, aby usunąć zmianę całkowicie poprzez włączenie subiektywnej okostnej i więzadła przyzębia, oprócz możliwych przyczyn, w celu zmniejszenia nawrotu. Należy przeprowadzić dokładne skalowanie korzeni sąsiednich zębów i / lub usunąć inne źródła podrażnień. Ekstrakcja zęba jest rzadko konieczna . lasery tkanek miękkich mogą być również stosowane, ponieważ lasery mają tę zaletę, że zapewniają suchą i bezkrwawą operację, zmniejszoną bakteriemię w miejscu zabiegu, zmniejszoną uraz mechaniczny z wynikającym zmniejszonym urazem psychologicznym dla pacjenta, minimalne blizny. Iyer et al. niedawno odnotowano przypadek udanego laserowego wycięcia POF z bardzo małym krwawieniem śródoperacyjnym, bólem pooperacyjnym i mniejszym wysiłkiem fizycznym oraz doskonałym gojeniem pod koniec tygodnia, co sugeruje, że wycinanie laserowe jest jedną z najlepszych opcji zarządzania POF.

częstość nawrotów waha się od 8, 9% do 20 . Prawdopodobnie występuje z powodu niepełnego początkowego usunięcia, powtarzającego się urazu lub utrzymywania się miejscowych czynników drażniących. Średni przedział czasu dla pierwszego nawrotu wynosi 12 miesięcy .

wniosek

włókniak kostnienia obwodowego jest powoli postępującą reaktywną zmianą wymagającą całkowitego usunięcia zmian aż do okostnej i więzadła przyzębia wraz z regularnymi obserwacjami po wycięciu, aby zminimalizować możliwe szanse nawrotu.

  1. Buduneli E, Buduneli N, Unal T (2001) Long-term follow-up of peripheral ossifying fibroma: report of three cases. Klin Przyzębia 23: 11-14.
  2. Neville BW, Damm DD, Allen CM, Bouquot JE (1995) Oral and Maxillofacial Pathology. Philadelphia: WB Saunders Co: 374-376.
  3. Bhaskar SN, Jacoway JR (1966) Peripheral fibroma and peripheral fibroma with calcification: report of 376 cases. J Am Dent Assoc 73: 1312-1320.
  4. Keluskar V, Byakodi R, Shah N (2008). J Indian Acad Oral Med Radiol 20: 54-56.
  5. Eversole LR, Leider AS, Nelson K (1985) Ossifying fibroma :a clinicopathologic study of sixty-four cases. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 60: 505-511.
  6. Gardner DG (1982) the peripheral odontogenic fibroma: an attempt at clarification. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 54: 40-48.
  7. Kumar SK, Ram S, Jorgensen MG, Shuler CF, Sedghizadeh PP (2006) Multicentric peripheral ossifying fibroma. J Oral Sci 48: 239-243.
  8. Kendrick F, Waggoner WF (1996). ASDC J Dent Child 63: 135-138.
  9. Kenney Jn, Kaugars GE, Abbey LM (1989) Comparison between the peripheral ossifying fibroma and peripheral odontogenic fibroma. J Oral Maxillofac Surg 47: 378-382.
  10. Layfield LL, Shopper TP, Weir JC (1995) a diagnostic survey of biopsied gingival lesions. J Dent Hyg 69: 175-179.
  11. Zhang w, Chen Y, An z, Geng N, Bao D (2007) Reactive gingival lesions: a retrospective study of 2,439 cases. Quintessence Int 38: 103-110.
  12. Kohli K, Christian a, Howell R (1998) Peripheral ossifying fibroma associated with a neonate tooth: case report. Pediatr Dent 20: 428-429.
  13. Buchner a, Hansen LS (1987) the histomorphologic spectrum of peripheral ossifying fibroma. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 63: 452-461.
  14. Singh AP, Raju MS, Mittal M (2010) Peripheral ossifying Fibroma: a case report. J Nebr Dent Assoc 1: 70-72.
  15. Cuisia ZE, Brannon RB (2001) Peripheral ossifying fibroma – a clinical evaluation of 134 pediatric cases. Pediatr Dent 23: 245-248.
  16. Poon CK, Kwan PC, Chao SY (1995) Giant peripheral ossifying fibroma of the maxilla: report of a case. J Oral Maxillofac Surg 53: 695-698.
  17. Iyer V, Sarkar S, Kailasam S (2012) zastosowanie lasera ER, CR; YSGG w leczeniu włókniaka kostnienia obwodowego. Int J Laser Dent 2: 51-55.
  18. Das UM, Azher U (2009). J Indian Soc Pedod Prev Dent 27: 49-51.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.