rozważania diagnostyczne

punktowe nadżerki nabłonkowe są związane z następującymi objawami: wirusowe zapalenie rogówki, zwłaszcza mięczak zakaźny; inkluzywne zapalenie spojówek; opryszczkowe zapalenie rogówki/postinfekcyjne opryszczkowe zapalenie rogówki; rubeola i różyczka; zapalenie rogówki sicca; narażone zapalenie rogówki; wiosenne zapalenie spojówek; miejscowe steroidy; i krowinia.

inne schorzenia związane z nawracającymi nadżerkami rogówki to:: Tygeson powierzchowne punktowe zapalenie rogówki, półpasiec, zakażenia adenowirusem, długotrwałe łatanie oczu, obrzęk rogówki, stożek rogówki, neuropatyczna keratopatia, stan zwyrodnieniowy rogówki (np. zaawansowana jaskra), aerozolowe zapalenie rogówki, dysplazja ektodermalna, trądzik różowaty, chirurgia postkataraktermiczna i uraz (np. rany, otarcia, ekspozycja na diatermię krótkofalową).

dystrofia błony podstawnej nabłonka (dystrofia map-dot-fingerprint): dystrofia błony podstawnej nabłonka jest najczęstszą dystrofią rogówki, dotykającą około 2% populacji. Chociaż większość pacjentów pozostaje bezobjawowa, około 10% doświadcza nawracających nadżerek rogówki w wyniku wadliwych kompleksów mocujących. Te kompleksy przyłączeniowe składają się z hemidesmosomów podstawowych komórek nabłonka, podstawowej błony podstawnej i subadjacent kotwiących włókien warstwy Bowmana.

Cukrzyca: u pacjentów z cukrzycą rzadko obserwowano zmętnienie rogówki, suchość oczu i zmiany w błonie śluzowej rogówki. Okazało się, że pacjenci z cukrzycą mają problem związany z przyleganiem nabłonka do warstwy Bowmana. Istotne nawracające nadżerki rogówki odnotowano po operacji wewnątrzgałkowej, a zwłaszcza po witrektomii u tych pacjentów.

w rogówce niediabetycznej skrobanie nabłonka rogówki powoduje pęknięcie komórek podstawnych z zachowaniem połączenia błony podstawnej z warstwą Bowmana. Jednak w rogówce cukrzycowej cały nabłonek oddziela się jako nienaruszony arkusz z całą błoną podstawną pozostającą przylegającą do komórek podstawnych. W przypadku wystąpienia takich zmian rogówki po operacji wewnątrzgałkowej zaleca się stosowanie przedłużonego łatania półciśnienia i opatrunku miękkich soczewek kontaktowych.

Cystynoza: cechą kliniczną wspólną dla 3 rodzajów cystynozy jest patognomoniczne odkładanie się kryształów cystyny w rogówce i spojówce. Silna światłowstręt jest często jedynym objawem wizualnym. Objawy wynikają z dyfrakcji światła przez kryształy rogówki. Kryształy wrzecionowate początkowo obejmują przednią część środkowej rogówki, ale zajmują pełną grubość rogówki obwodowej w wieku 1 roku. We wczesnych stadiach nie występują zaburzenia widzenia.

w wieku 7 lat większość pacjentów ma kryształy wewnątrz lub na powierzchni śródbłonka rogówki, ze znacznie zmniejszoną wrażliwością rogówki. Występują zmniejszone łzawienie i bolesne nadżerki rogówki. Grubość rogówki jest zwiększona. Spojówka ma wygląd szlifowanego szkła. Za pomocą biomikroskopu można zaobserwować dwójłomne, sześciokątne, polichromatyczne, polimorficzne, prostokątne lub romboidalne kryształy.

toksyczna nekroliza naskórka/Zespół Stevensa-Johnsona/rumień wielopostaciowy: toksyczna nekroliza naskórka (choroba Lyella, choroba Rittera, zespół poparzonej skóry) to ostra choroba układowa związana z pęcherzowym wykwitem skóry i błon śluzowych, która pod wieloma względami jest podobna do zespołu Stevensa-Johnsona.

; zwykle jest mniej nasilony niż w przypadku zespołu Stevensa-Johnsona. Mukopurulentowe zapalenie spojówek jest najczęstszą wczesną manifestacją i, w przeciwieństwie do udziału w rumieniu wielopostaciowym, zwykle nie powoduje to owrzodzenia, blizn, symblepharon lub tworzenia pannusa rogówki. Może to jednak spowodować nawracające nadżerki rogówki i wszystkie inne opisane konsekwencje zespołu Stevensa-Johnsona.

: Ciągłe otarcie rogówki przez rzęsy i nieodpowiednie łzy mogą powodować nadżerki rogówki, owrzodzenia i zmętnienie, które stanowią główną drogę do ślepoty w jagnięcinie. W tym przypadku występuje nacięcie górnej pokrywy z powodu wcześniejszej operacji powieki; może to spowodować ekspozycję rogówki i dalsze uszkodzenie rogówki.

zmiany w nabłonku rogówki występują ostatecznie u wszystkich pacjentów z aniridią. Charakterystyczne jest powierzchowne, lekko podwyższone, słabo szare pannusy z drobnymi promieniście zorientowanymi naczyniami krwionośnymi, które zabarwiają się dodatnio fluoresceiną. Wady pojawiają się w obwodzie rogówki i postęp do centrum z wiekiem.

w niektórych przypadkach występują nadżerki rogówki i szczere owrzodzenia, niezależnie od tego, czy występuje jaskra, czy nie. Zmiany te mogą prowadzić do końcowego stadium blizn rogówki obejmujących wszystkie warstwy. Inni opisali brakujące zmętnienia obecne przy urodzeniu, obejmujące membranę Descemeta i głęboką stromę. Technicznie rzecz biorąc, tych zmętnień rogówki nie można uznać za dystrofie. Microcornea jest częstym stwierdzeniem.

Mukolipidoza IV: Mucolipidosis IV, zwany także zespołem Bermana, jest rzadką chorobą magazynowania charakteryzującą się ciężkim opóźnieniem psychomotorycznym i wczesnym zmętnieniem rogówki. Od mukolipidozy I, II i III różni się brakiem nieprawidłowości szkieletowych. Pacjenci wykazują opóźnienie rozwoju i postępujące pogorszenie psychomotoryczne. Przetrwanie jest zmienne. Zmętnienie rogówki może być obecny przy urodzeniu, lub może rozwinąć się później. Zmętnienie jest głównie spowodowane zajęciem nabłonka. Mogą występować wyraźne nierówności powierzchni rogówki. U niektórych pacjentów występują napady bólu, łzawienie, światłowstręt i wstrzyknięcie spojówek, prawdopodobnie związane z nawracającymi nadżerkami rogówki. Pomocne może być smarowanie.

dystrofia kratowa typu II (Zespół Meretoja): dystrofia kratowa typu II występuje w rodzinnej układowej amyloidozie (zespół Meretoja, rodzinny zespół neuropatyczny typu IV). Jest to również choroba autosomalnie Dominująca, Zwykle występująca u pacjentów pochodzenia fińskiego, holenderskiego lub szkocko-irlandzkiego. Ogólnoustrojowe zaangażowanie składa się z postępujących czaszkowych i obwodowych neuropatii, zmiany skórne, i multisystemic zaangażowania wtórne do ewentualnego osadzania amyloidu w całym organizmie. Zmiany rogówki są zwykle dość łagodne, pojawiają się w trzeciej dekadzie lub później. Mogą wystąpić nawracające nadżerki rogówki i słabe widzenie. W przeciwieństwie do dystrofii kratowej typu I, linie refrakcyjne znajdują się obwodowo, są mniej liczne i są większe.

włókniste zapalenie rogówki: Połączenie punktowego nabłonkowego zapalenia rogówki i zwiększonego śluzu są niezbędnymi składnikami na włókniste zapalenie rogówki. W włóknistym zapaleniu rogówki ważne cechy różnicujące dla licznych przyczyn obejmują lokalizację włókien, status filmu łzowego i obecność związanej z nim choroby oczu.

włókniste zapalenie rogówki występuje z licznymi zaburzeniami innymi niż keratoconjunctivitis sicca (KCS) i superior limbic keratoconjunctivitis (SLK). Nawracająca erozja, ekstrakcja pozakataraktanowa, keratoplastyka postpenetrating, neurotroficzne zapalenie rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, keratopatia pęcherzowa, przedłużone łatanie (wyściółka) i dziedziczna teleangiektazja krwotoczna należą do tych zaburzeń.

niezależnie od przyczyny, powstawanie włókien wynika z derangement w nabłonku rogówki i względnego nadmiaru śluzu. Nadmiar śluzu zwykle jest wtórny do przewlekłego podrażnienia, a lokalizacja włókien zależy od rodzaju podstawowej patologii rogówki. Półpasiec ophthalmicus powoduje zmiany w nabłonku rogówki, prawdopodobnie w wyniku denerwacji i zmiany wydzielania łez.

Differential Diagnoses

  • Contact Lens Complications

  • Corneal Foreign Body

  • Descemet Membrane Folds

  • Dry Eye Disease (Keratoconjunctivitis Sicca)

  • Emergency Care of Corneal Abrasion

  • Floppy Eyelid Syndrome

  • Fuchs Endothelial Dystrophy

  • Granular Corneal Dystrophy

  • Herpes Simplex Virus (HSV) in Emergency Medicine

  • Lattice Corneal Dystrophy

  • Map-dot-fingerprint Dystrophy

eMedicine Logo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.