er kunnen veel factoren zijn in het” waarom ” sommige adoptieouders post-adoptie depressie en/of angst ontwikkelen. Er is immers zoveel energie in het wachten geweest, zoveel anticipatie op het thuisbrengen van de baby, financiële problemen en fondsenwerving stress, dat wanneer hij / zij uiteindelijk bij de familie komt, er verwachtingen kunnen zijn die niet worden vervuld, onverwachte uitdagingen, bindingsproblemen, vermoeidheid, communicatieproblemen met partners…niet te vergeten: verdriet! Veel adoptiegezinnen verwachten niet dat het ziekenhuis en de geboorte-ervaring zo ‘ n impact hebben als het kan. Tijd doorbrengen met het biologische gezin en het voelen van het verlies waar ze doorheen lopen, kan de toch al intense emoties van het thuisbrengen van een kind zeker compliceren.

gezinnen die adopteren hebben veel factoren buiten hun controle. Prenatale zorg en de bevalling en/of zorg van het kind op de plaats van geboorte is de keuze van de eerste moeder. Maar deze factoren die buiten de controle van de adoptieouder zijn, kunnen de angst over de kwaliteit van de zorg van het kind en hun postpartum rollen verhogen. Dit gevoel van het gevoel uit de hand of machteloos over beslissingen die werden gemaakt voor de prenatale en postnatale zorg van het kind kan de kans dat ouders worstelen met angst te verhogen zodra de baby thuis is. Verder kunnen adoptieouders moeite hebben om zich te binden of gevoelens van voorliefde voor het kind te voelen gedurende de eerste paar maanden van het leven van het kind. Simpelweg omdat dit adoptie is, kan het toevoegen aan de schuld van het verlies van de biologische moeder, of een gevoel van ontoereikendheid van de kant van de ouder. Er zijn gewoon te veel “Waarom” voor waarom een ouder zou kunnen worstelen met PPD / PPA na het thuisbrengen van hun baby na adoptie. Veel bronnen wijzen op uitputting en onderbroken slaapcycli voor gevoelens van depressie / angst. Er is tal van gegevens correleren van de eisen van de zorg voor een kind (Cooper et al. 2007) met hogere tarieven van depressie en angst…en dit kan met name invloed op ouders met kinderen geconfronteerd tijd in de NICU. Hogere behoeften baby ‘ s kunnen verhogen ouder cortisol en stress niveaus. Wanneer er onttrekking en blootstelling aan stoffen is naast veel van de reeds genoemde factoren, is het te verwachten dat nieuwe ouders zich op een bepaald niveau menselijk zullen voelen: kwetsbaar, uitgeput en overweldigd.

we kunnen ook de impact van onvruchtbaarheid niet over het hoofd zien. Alleen maar omdat een baby eindelijk naar huis is gebracht, kunnen de gevoelens van verlies met betrekking tot onvruchtbaarheid rond deze tijd in sommige gevallen piek. Als mensen zijn we geschapen om de spanning van tegenstrijdige gevoelens vast te houden. Vreugde en verlies. Dankbaarheid en verdriet. Hoop en teleurstelling. Deze gevoelens zijn normaal en enigszins te verwachten in de ingewikkelde aard van de adoptie.

behandeling van PPD/PPA
interessant is dat de behandeling van depressie en angst bij adoptieouders hetzelfde is als die bij geboorteouders. Uit onderzoek is gebleken dat verschillende soorten psychotherapie het meest effectief zijn bij het leveren van positieve resultaten: individuele interpersoonlijke psychotherapie, cognitieve gedragstherapie en groep/gezinstherapie (Perfetti, Clark & Fillmore, 2004). Moeder-zuigelingentherapiegroepen kunnen een andere bron van opluchting zijn voor moeders die deze gevoelens onder ogen zien. Adoptiegezinnen hebben dezelfde behandeling nodig als een biologisch gezin na de bevalling: maaltijden, hulp met andere kinderen of klusjes, en ondersteuning.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.